سر چند راهی میشینم، خودمو تنها می بینم

تعداد موهای سفید سر و صورتم بطور قابل ملاحظه ای در حال ازدیاد نسل هستن. بنظرم به زودی جنگ نژاد پرستانه سیاها و سفیدا راه خواهد افتاد. امیدوارم سیاها پیروز شن. هرچند سفیدا با تجربه ترن ولی سیاها هم زورشون زیاده. تقابل تجربه و قدرت رو باید ببینیم کی پیروز میشه. فقط خدا کنه نبردشون خیلی تلفات نداشته باشه چون اصلی کچل شدن رو دوس ندارم. بر پدر و مادرش صلوات، اونی که کچلی رو اینطوری برای ما تعریف کرد. خو کچل شدن چه ایرادی داره؟ من که کچل و مو دارم فرقی نداره، زشت زشته چه با مو چه بی مو. مو سفید باشه یا سیاه هم فرق چندانی نداره. اینایی هم که گفتم برای خوشگلی و اینا نبود، برای این بود که دیگه کم کم داره حس سرازیری بم دست میده و همین ایام همه یه ناهار به مناسبت من بدون خودم دعوتید.

همه هم دعوتید، بوشهر، نیشابور، کرج، گرگان، شیراز، کرمانشاه، مشهد، شوشتر، مازندران، حلب، اشترانکوه، سنپترزبورگ، چمبزخیر و سایر نقاط دور و نزدیک (اعم از سفلی و علیا) و حتی اونایی که رفتن تهران

فقط یه وصیت دارم براتون، فاتحه نخوندید طوری نیس ولی ارواح همین مُرده ی جدید از غذا ایراد نگیرید. اعصاب آدم تو قبر خورد میشه.

پ.ن: به قول یکی از دوستان، نه زنده خوب داریم نه مرده ی بد.

پ.ن ثانی: چرندیات ارزش خواندن ندارند لطفا با احتیاط از بغل رد شوید.