مصاحبه

نمیدونم چه جریانیه که هرسال محرم و صفر صدا و سیما از من مصاحبه میگیرن. البته امسال هنوز این اتفاق نیفتاده. یادم میاد یکسال روز عاشورا رفته بودم مراسم مقتل خوانی. مسجد پر بود از جمعیت و دیگه جا نداشت. حیاط مسجد هم فرش کرده بودن و عده زیادی توی حیاط نشسته بودن. از حیاط مسجد به صحن، 8-9 تا پله مرمر میخورد و یه ایون که جاکفشی اونجا بود. من روی پله ها نشسته بودم. هوا گرم بود و آفتابش سوزان. به فرازهای آخر مقتل رسیده بودیم. شال مشکی رو کشیدم روی سرم و توی حال و هوای خودم بودم. شمر وارد قتلگاه شده بود و .... یه دستی روی شونه م حس کردم، شال رو کنار زدم، یه میکروفون جلوی دهنم و یه دوربین روبروم ظاهر شد.

-سلام

-سلام

-قبول باشه!

-سلامت باشید، قبول حق

-میشه بگید چه مراسمیه و کجاست؟

-مراسم مقتل خوانی که چندین سال هست در مسجد آیت الله جزایری توسط ایشان برگزار میشه.

....

چند تا سوال که هدف از برگزاری مراسمات و پیام عاشورا و ... پرسید و نمیدونم چی جواب دادم.

-کدوم قسمت از مقتل و کدوم شخصیتش تاثیر بیشتر روی شما داشته؟

-خب ببینید، من هم پدر دارم هم مادر، خواهر دارم و برادر، پسر و دختر کوچک و نوجوون دارم، عمه و عمو و ... شما فکر کن با همه اینا بخوای همزادپنداری کنی، بخوای این همه اتفاق رو درک و تعیین نقش کنی، سخت و غیر ممکنه. روز عاشورا برای همه درس و آموزه داره. من نمیتونم تفکیک کنم شخصیتها رو این درحالیه که ما از نسبتها گفتیم، بودن افرادی که نسبت خویشاوندی نداشتن و صرفاً به عشق امامشون ...

-چقدر جامع و زیبا، ممنون از شما، التماس دعا

-محتاجیم به دعا، یا حق