کی گفته ....

- بچه خواهرم 3 سالشه، گوشیو برات زیر و رو میکنه

- آره بابا، بچه های این دوره زمونه خیلی باهوش و زرنگ شدن

- پسر خودم الان 5 سالشه، قشنگ میره توی تنظیمات آهنگ عوض میکنه، بازیارو میاره و میشینه رنگارو میچینه کنار هم و ...

- کجا زمان ما ....

همه ی ما یا این حرفارو زدیم یا شنیدیم. اینکه بچه های الان خیلی از بچه های قدیم باهوش تر شدن و ...

چیزی که من کاملاً باش مخالفم و علاوه بر مخالفت نظرم اینه که برعکس هم هست. یعنی بچه های اون زمان بسیار باهوش تر و زرنگ تر بودن.

مثلاً اگه توی زمان 3 سالگی من موبایل بود، نمیتونستم بشینم و ساعتها باش بازی کنم؟؟؟ یا اینکه بدونم دکمه اجکت و پلی ویدیو سی دی کدوم هست و برای خودم سی دی بذارم نگاه کنم؟؟؟ یا حتی با حفظ کردن مسیر فولد کارتون، اول برم روی مای کامپیوتر بعد درایو ... و فولد کارتون و دبل کلیک روی یک فایل

از نظر من چرخوندن یک فرفره طوری که تعادلش حفظ بشه و با سرعت بچرخه خیلی سخت تر از این کارهای بالاس و باید چندین عضو و عامل دست به دست بدن تا این اتفاق بیفته. یا اینکه 7 تا سنگ رو توی حداقل زمان روی هم بچینی و مراقب باشی توپ رو بهت نزنن. روی یک پا 9 تا خونه رو بری و برگردی با شرایط سخت انداختن سنگ و نرفتن پا روی خط و ... یا حتی تلفن بازی (در خصوص تلفن بازی سوالی داشتید در قسمت نظرات بپرسید تا در اسرع وقت توسط کارشناسان پاسخ داده شود)

درکل میخوام بگم بچه های اون زمان از حداقل امکانات برای خودشون تفریحاتی ساختن که عناصر فیزیکی و ذهنی زیادی رو درگیر خودش میکرده و باعث تقویت جسم و هوش و روح میشده در صورتیکه الان و این اوضاع چیزی برعکس هست و حداکثر چشم و دو تا انگشت درگیر میشه و ذهن درگیر با بازیهای امروزی اصلا در جهت رشد و تقویت و سمت و سوی مثبت نداره و بیشتر به انزوا و سکون هدایت میشه.

پ.ن: اگه چیزی یادم اومد میگم